Hide

History

Het middeleeuwse kasteel van Beaufort is gebouwd in vier verschillende periodes tussen 1050 en 1650. Walter van Wiltz was de eerste Heer van Beaufort. Vanaf de tweede helft van de 18e eeuw bleef het onbewoond en werd gebruikt door de bewoners van de omgeving als een steengroeve.

Vanaf 1928 liet de nieuwe eigenaar van het kasteel, Edmond Linckels, de verwaarloosde ruimtes en de sinds 300 jaar onbewoonde ruïne ontruimen en ontdeed het geheel van de woekerende onkruid. Na grote herstellingswerkzaamheden, werden de ruïnes in 1932 voor het publiek geopend.

Beide kastelen staan sinds 1988 onder monumentenzorg.

_

Het renaissance kasteel werd in het dal van de Haupeschbach boven het middeleeuwse kasteel opgericht. Sinds zijn bouw in 1649 is het nieuwe kasteel steeds als woning van de eigenaren gebruikt. Het was nooit voor het publiek toegangkelijk.

Na de dood van de laatste bewoonster mevrouw Anne-Marie Linckels-Volmer in 2012, werd het kasteel, op initiatief van het ministerie voor cultuur, met ondersteuning van de monumentenzorg en de vereniging “Les Amis des Châteaux de Beaufort” voor begeleide bezoeken geopend.

Sinds 1981 is het hele areaal eigendom van de staat Luxemburg.

Sinds de bouw van het renaissance slot heeft het kasteel gelukkig nooit schade opgelopen. Dit cultuurgoed is buiten enige aan- en ombouw veranderingen in hoofdzaak gedurende 360 jaren hetzelfde gebleven. Het is het werk geweest van een bekende luxemburger Jean Baron de Beck, geboren in Luxemburg stad, departement Grund, in 1588, als zoon van een bode uit Saarburg. Als zoon van een eenvoudige famillie maakte hij een snelle militaire karriere, die hem alle eer heeft gegeven.

Op 18 April 1637 heeft Keizer Ferdinand III, generaal Jean Beck op grond van zijn militaire resultaten en zijn loyale houding in de adelstand gehoven. Kort daarna heeft hij het commando gekregen over alle troepen in het Groothertogdom Luxemburg buiten de steden en nam voorlopig over het civiel en militair bestuur van het groothertogdom Luxemburg. In Januari 1642 werd Jean de Beck civiel Gouverneur. Deze positie beklede hij tot aan zijn dood in 1648 en was daarmee de enige Luxemburger die binnen de huidige grenzen deze functie gehad heeft.

1639 kocht Beck de kastelen van Heisdorf en Beaufort

Hij liet de fortificaties van de stad Luxemburg versterken en uitbouwen. In het jaar 1644 zijn meerdere bolweken ontstaan, daarbij de later naar hem genoemde Bastion Beck (waar zich nu de Place de la Constitution en de Gëlle Fra bevinden).

Het begin van de bouw van het Beforter renaissance slot schat men op 1643.

De bouw van de korte oostvleugel was nawijsbaar in het jaar 1648 klaar. Dit ziet men aan een gewelfde sluitsteen met het jaar 1648, het sterfjaar van Jean de Beck. Boven de westelijke hoofdingang kan men de afsluitsteen zien van 1649 en het Allianz-wapen Beck-Capelle.

Op de kaart van Ferrari van 1771/78 zijn de grondlijnen dokumenteert. Men herkent de vier vleugels en de tuinen

Nog voor de voltooing van de Beforter nieuwbouw stierf de Beck, de voltooing werd gedaan door zijn weduwe en zijn zoon. In de loop der volgende jaren en eeuwen kende het kasteel volgende eigenaren: Jean-Georges baron de Beck, Eugène-Albert Baron de Beck, Pierre Coumont, Jean-Theodore-Guillaume Baron de Tornaco de Vervoz, Charles-Alexandre-Joseph Comte de Liedekerke de Beaufort, Charles en Henri Even en Anne Linckels-Even.

In 1928 werd Edmond Linckels de nieuwe eigenaar van de kastelen. Hij liet de burcht van haar jaarhonderten oude puin bevrijden en veel werk doorvoeren voor de konsolidering van de muren. Voor het publiek werd de burcht  in 1932 toegangkelijk gemaakt en de heer Linckels bemoeide zich verder met veel lof en grote inspanningen voor het onderhoud van burcht en slot.

Sinds 1930 hielt hij zich bezig met de vervaardiging van een regionale likeur genaamd “Cassero”, die op de dag van vandaag nog in de kelder van het slot gemaakt wordt.

1934 trouwde Edmond Linckels met de in 1914 in Berlijn geboren Anne-Marie Volmer, dochter van de toendertijd president van de senaat van het gerechtshof in Berlijn, Joseph Volmer en Marcelle Schwartz, van wie de grootmoeder Anne Catherine Even uit Beaufort was.

De in 1936 geboren zoon, José, bleef ongetrouwd en stierf in 1989 in het kasteel. Er waren dus geen erfgenamen.

Tijdens het Ardennen offensief van 1944/45 heeft ook het renaissance kasteel granaat inslagen gehad, de schade werd snel na de oorlog gerepareerd. Kort voor het einde van de oorlog werd ook de famillie Linckels-Volmer evakueert.Het slot werd door soldaten bezet, waarbij het archief in alle windstreken verspreid werd. Ook evakueert was de tot het slotdomein horende kudde koeien, na de terugkeer zorgde die ervoor dat de kinderen van Beaufort tenminste met melk verzorgd werden. Het landbouwbedrijf in het slot werd in 1964 opgegeven de landerijen werden verhuurd.

Edmond Linckels, die ook als president van de plaatselijke “Syndicat d´Initiative” en ook voor de uitbouw van het plaatselijke toerisme grote verdiensten gemaakt heeft, stierf in 1975.

Zijn weduwe beheerde verder de bezittingen die zij in April 1981, tegen een levensrente en woonrecht, aan de staat Luxemburg verschenkte.

Anne-Marie Linckels-Volmer engagierte zich sterk voor de sociale belangen in het dorp, was een aktief lid bij de oude van dagen in Beaufort, de vrienden van de kastelen en de cultuurcommissie. In het jaar 2009 werd zij door de groothertog benoemd tot officier in de orde van “Couronne de chêne”

Mevrouw Linckels, zoals ook haar medewerkers, hebben zich alle moeite gegeven om de kastelen in zin van de monumentenzorg, voor toekomstige generaties te behouden.

Anne-Marie Linckels stierf op 8 Augustus 2012 op de leeftijd van 97 jaar, zij was na de dood van haar man meer als 37 jaar de laatste kasteelvrouw van Beaufort

Mevrouw Linckels laat de Luxemburgse staat, maar ook een breed publiek “haar” renaissance kasteel achter in een goede toestand. Het is ook haar erfenis dat ons doorgegeven wordt. Alle kamers van het kasteel zijn in de toestand behouden, zoals mevrouw Linckels die achtergelaten heeft.